۲. فلسفه مشتری (Customer Philosophy)

۲.۱ چهار باور

۲.۲ بینش یکپارچه‌کننده

باور اول: زندگی شایسته احترام است

نحوه حضور یافتن، نحوه پوشش، نحوه زندگی، و نحوه رفتار با محیط پیرامون، همه اقداماتی در گرامی‌داشت زندگی هستند. خوش‌پوشیدن، اقدامی در گرامی‌داشت لحظه، افراد حاضر و خویشتن است. وقتی با دقت لباس می‌پوشم، نشان می‌دهم که این برایم اهمیت دارد. مشتری به این می‌اندیشد که چه کسانی حاضر خواهند بود، چه چیزی لحظه می‌طلبد، و چگونه باید به درستی پاسخ داد؛ نه صرفاً اینکه چه بپوشد.

باور دوم: آگاهانه عمل کردن، فضیلت است

این مشتریان هم بی‌توجهی (گذر از لحظات بدون تأمل) و هم ظاهرسازی (زندگی برای دیده شدن) را رد می‌کنند. با هدف و قصد زندگی می‌کنند. هدف، حضور است نه تأثیرگذاری.

مشتری هاکوپیان نه بر اساس ویژگی‌های جمعیت‌شناختی یا مناسبت‌ها، بلکه بر اساس فلسفه‌ای ثابت نسبت به زندگی تعریف می‌شود. آنان بر این باورند که چیزهای ارزشمند شایسته گرامی‌داشت هستند و بر همین اساس زندگی می‌کنند.

باور سوم: کیفیت احساس می‌شود، نه به نمایش گذاشته می‌شود

آنان به دنبال لوگو یا شناخته شدن نیستند. می‌خواهند تفاوت را در نحوه نشستن یک لباس بر تن، احساس یک فضا، یا طنین‌اندازی یک تجربه حس کنند. پاداش درونی است. خودشان می‌دانند؛ دیگران نیازی به دانستن ندارند.

باور چهارم: سنت معنا دارد

آنان معتقدند برخی چیزها باید درست انجام شوند، چون این‌گونه است که کارهای پر معنا انجام می‌شوند. نه از روی محافظه‌کاری سخت‌گیرانه، بلکه از سر احترام به خرد انباشته‌شده. سنت، حکمت است نه عادت.

این باورها بر اساس زمینه روشن یا خاموش نمی‌شوند. کسی که باور دارد زندگی شایسته احترام است، ناگهان از این باور دست نمی‌کشد. مشتری رابطه‌ای ثابت با زندگی دارد. آنچه تغییر می‌کند نه فلسفه آنان، بلکه شدت بیان آن است.